תוכנית הקונצרטים לילדים ע"ש פרופ' זלמן (מֶני) רובינשטיין

برنامج العروض الموسيقيّة للأطفال على اسم بروفسور زلمان (ميني) روبينشطاين

לתרומות לקונצרטים מוסברים לילדים
للتبرع لاقامة عروض موسيقية مصحوبة بالشرح للاطفال

אנא עדכנו אותי בקונצרטים ואירועים

התרומות מוכרות בישראל לצורכי מס לפי סעיף 46.
ניתן לקבל החזרי מס לתרומות בארה"ב, קנדה, אנגליה, שוויץ, גרמניה, אוסטריה ואיטליה. לתרומות מזכות מס בארצות אלה אנא פנו ישירות במייל למנהל מחלקת החינוך יורם קליגמן במייל yoram@jmc.org.il

המרכז למוסיקה ירושלים, משכנות שאננים בשיתוף פרוייקט קהילות של בית הספר גשר על הואדי בקונצרט מיוחד לתלמידי בית הספר גשר על הואדי ובני משפחותיהם.

הקונצרט התקיים ביום שני 1.3.21 בשעה 18:00 בשידור חי מאתר המרכז למוסיקה.

בהשתתפות נגנים צעירים חברי התזמורת הפילהרמונית הישראלית הצעירה של המרכז למוסיקה ירושלים ותוכנית דיויד גולדמן לנגנים צעירים מצטיינים.

סדרת הקונצרטים לילדים ע"ש פרופ' זלמן (מני) רובינשטיין המיועדת לילדים בכל הארץ ונועדה להפגיש ילדים ובני נוער עם מוסיקאים צעירים במטרה להכיר להם את עולם המוסיקה הקלאסית ולחשוף אותם לקונצרטים ברמה הגבוהה ביותר בביצוע נגנים צעירים בני גילם.

מנחי הקונצרט:
איתמר כרמלי וחלא אבו נסאר

נגנים:
נגני החמישייה חברי תוכנית דיויד גולדמן לנגנים צעירים מצטיינים של המרכז למוסיקה ירושלים
עידו מורן – חצוצרה, שמואלי פיאמנטה – חצוצרה, אופיר כהנא- טרמובון, שי חופי – טרמובון, איתי שני – טובה
מדריך ההרכב: נגן החצוצרה יובל שפירא

בתוכנית הקונצרט רפרטואר קלאסי לחמישיית כלי נשיפה ממתכת מאת פליקס מנדלסון וויקטור אוולד ועיבודים לשירים מוכרים בערבית ובעברית.

"Baji Wenek" / Apo and the Apostles
"אם תרצי" של חנן בן ארי

הקונצרט מהווה גם את הצעד הראשון בגיוס כספים לטובת הקמת חדר המוסיקה החדש של בית הספר גשר על הוואדי ולטובת המשך קיום הקונצרטים לילדים.
مركز الموسيقى في القدس، مشكنوت شأنانيم بالتعاون مع مشروع المجتمعات المحليّة في مدرسة "جسر على الوادي" في عرض موسيقي مميّز لطلاب مدرسة جسر على الوادي وعائلاتهم.

سيجري العرض الموسيقي يوم الاثنين الموافق 1.3.21 في الساعة 18:00 ببثّ حيّ مباشر على موقع مركز الموسيقى
بمشاركة عازفين شباب من الفرقة الفيلهارمونيّة الإسرائيليّة الشابة في مركز الموسيقى في القدس، وبرنامج ديفيد غولدمان للعازفين الصغار المتفوّقين

سلسلة العروض الموسيقيّة للأطفال على اسم بروفسور زلمان (ميني) روبينشطاين، مخصّصة للأطفال من جميع أنحاء البلاد ويهدف إلى التقاء الأطفال والشبيبة مع موسيقيّين صغار بهدف التعرّف على عالم الموسيقى الكلاسيكيّة وعلى العروض الموسيقيّة على أعلى مستوى من أداء العازفين الصغار أبناء جيلهم.
عرفاء العرض الموسيقي:
إيتمار كرميلي وحلا أبو نصّار

العازفون:
عيدو موران - بوق، شموئيلي بيامنتا - بوق، أوفير كهانا - ترومبون، شاي حوفي - ترومبون، إيتاي شاني - توبا
قائد الفرقة: عازف البوق يوفال شابيرا
العازفون الخمسة هم أعضاء برنامج ديفيد غولدمان للعازفين الصغار، المتفوّقين من مركز الموسيقى في القدس

يشمل برنامج العرض الموسيقي ربيرتوار كلاسيكي لخمس آلات نفخ معدنيّة من فليكس مندلسون وفيكتور أوالد، وتوزيعات لأغانٍ معروفة بالعربيّة والعبريّة
"Baji Wenek" / Apo and the Apostles
"إيم ترتسي" لحنان بن أري

العرض الموسيقي هو أيضًا بمثابة الخطوة الأولى لتجنيد الأموال بهدف إقامة غرفة الموسيقى الجديدة في مدرسة جسر على الوادي، وبهدف الاستمرار في إحياء العروض الموسيقيّة للأطفال.

פרופסור זלמן (מֶני) רובינשטיין

بروفسور زلمان (ميني) روبينشطاين

1933 – 2006

מֶני נולד בוורשה בירת פולין. עם פלישת הגרמנים הצליח אביו למַלט את אשתו ושניים משלושת ילדיהם מזרחה לאזורים שבשליטת ברית המועצות. באמצע 1940 גורשו בני המשפחה לסיביר, ושהו במחנה הכפייה לוֹגוֹבוי. בסוף 1941 שוחררו והגיעו לדרום קזחסטן, לקרֶמינובקה. שם חיו כפליטים. כילד בתקופת מלחמת העולם השנייה חי בתנאים קשים, קור עז בחורף, חום מעיק בקיץ, רעב ומחסור כבד, חולי ועבודה פיזית קשה. זכרונות ילדותו שנקטעה באכזריות ליווהו במשך שנים רבות.
בתום המלחמה הגיע עם אחיו הגדול ועם אחותו הקטנה שנולדה בקזחסטן לשלזיה התחתונה. הם שהו בשְבֶבֶּדָה בארמון, ששימש מרכז של הסוכנות היהודית, עד שנאספו על ידי הוריהם ב-1946 ועברו למחנה העקורים אֶשבֶגֶה הסמוך.
מגיל צעיר התבלט מני בכישרונותיו, בסקרנותו וביצירתיותו. הוא אהב משחקים וחידות היגיון, שיחק שחמט וחיבר בעיות שחמט. לפחות אחת מהן הודפסה בעיתון "אונדזער האפנונג (תקוותנו)" שיצא לאור באשבגה. בתש"ח הוא השתלב בקורסי לימוד במחנה, ולראשונה למד את השפה העברית, תנ"ך, חשבון ומקצועות נוספים, והצטיין בלימודיו.
בשלהי 1948 עלה ארצה עם הוריו ועם אחותו. אחיו נשלח לפניהם לארץ ישראל במסגרת גח"ל. תחנתם הראשונה הייתה המעברה בפרדס חנה. זמן קצר שהו בבית דודו בכפר סבא ולבסוף עברו לתל אביב. הוא הספיק ללמוד רק שנתיים וחצי בבית הספר התיכון עירוני א' ובסיומן עמד בהצלחה בבחינות הבגרות. במיוחד התבלט במדעים המדויקים.
לאחר שירותו הצבאי בחטיבת גולני למד מתמטיקה באוניברסיטה העברית בירושלים והמשיך ללימודי דוקטורט בארצות הברית, אותו סיים ב-1962. בשנים 1965-1962 היה בחוג למתמטיקה רב המוניטין של אוניברסיטת הארווראד ולאחר מכן התקבל כחבר סגל באוניברסיטת קלארק. התקדמותו האקדמית הייתה מהירה מאוד, הוא זכה להערכה רבה והגיע להישגים יפים בארה"ב, אך היה מודע לכמיהתו לשוב הביתה לישראל.
בראשית שנות השבעים חזר לישראל וזכה להימנות עם המייסדים והמפתחים של החוג למתמטיקה באוניברסיטת חיפה. הוא שימש כדיקן הפקולטה למדעי החברה והמתמטיקה באוניברסיטה. במחצית שנות השבעים עמד בראש האיגוד הישראלי למתמטיקה, ותרם להחדרת קיום החוג החדש בחיפה לתודעת הקהילה המתמטית בישראל. במשך שנים רבות היה פעיל בוועדות האוניברסיטה ומעורב במעגליה השונים. הוא התפרסם בזכות מחקריו בשאלות הקשורות למיקומן של נקודות אפס של פולינומים עם מקדמים ממשיים ומורכבים. הוא עסק גם בנושאים הקשורים לחינוך המתמטי, למדעי המחשב, התעניין במעבדי תמלילים מתמטיים מתקדמים, פִּרסם בעיות לפתרון ואף פיתח שיטה לשרטוט ממוחשב של בעיות שחמט.
זלמן היה איש שיחה מעניין ורחב אופקים. הוא היה אדם מיוחד במינו, בְרוך כישרונות ורגיש להפליא: מתמטיקאי, בקיא בשפות מחשב ויוצר בהן, חוקר ומורה; אקורדיוניסט, שחמטאי, אומן ברידג', שחקן טניס. שפות רבות היו שגורות בפיו: עברית, אנגלית, יידיש, פולנית, רוסית, קזחית, צרפתית. הוא היה סקרן וצמא דעת ובתקופות שונות פתח צוהר למחוזות נוספים, חלקם פחות אקדמיים: אסטרולוגיה, גרפולוגיה, תקשורת בין אישית, ערבית מדוברת. בצעירותו כתב שירים, כמבוגר הרבה לקרוא ספרים. אהב לטייל והתקרב ליפי הטבע דרך עדשת המצלמה.
הוא היה אדם נדיר, מקורי, חריף, מהיר מחשבה, מעמיק, אדם נדיב בעל חוש הומור נפלא, ילדותי ותמים, חם, ישר, נוגע בלב העניין ומקדים לראותו.
מֶני זכה להגשים את חלומו לבנות בארץ את ביתו. אף על פי ששמר על פרטיותו, ולא היה טיפוס שאוהב להתפאר, אי אפשר היה שלא לחוש עד כמה היה גאה במשפחתו, באשתו ובשני ילדיו.
מוסיקה הייתה חלק משמעותי בחייו אף שתמיד טרח לציין שאין הוא אלא נגן חובב ושבעטיה של המלחמה לא זכה, לצערו, לרכוש השכלה מוזיקלית באופן מסודר ובהתמדה כפי שצריך וכפי שהיה רוצה. כנער צעיר למד לנגן באקורדיון במחנה העקורים באשבגה. מורה לפסנתר עשה דרכו ברגל מהעיירה הסמוכה, ותמורת כל שיעור קיבל סיגריה אחת או שוקולד. בבגרותו ניגן באקורדיון עיבודים של יצירות שנכתבו במקור לפסנתר, לכינור או לתזמורת. חבריו מהאוניברסיטה העברית סיפרו שבחלק מהמסיבות ומפגשי הסטודנטים היה מנגן על האקורדיון לשמחת כולם. בתקופה זו גם אהב ללכת לאולם י.מ.ק.א להאזין לקונצרטים. הוא אהב להאזין למוזיקה קלסית קלה ולקונצרטים של התזמורת.

وُلِد ميني في وارسو عصمة بولندا. مع غزو الألمان، نجح أبوه بتهريب زوجته واثنين من أبنائهما الثلاثة إلى الشرق إلى مناطق خاضعة لنفوذ الاتّحاد السوفييتي. في منتصف سنة 1940، طُرِد أبناء العائلة إلى سيبيريا، ومكثوا في معسكر الأعمال القسريّة لوغوبوي. في نهاية سنة 1941، أطلق سراحهم ووصلوا إلى جنوب كازخستان، إلى كرمينوفكا. عاشوا هناك كلاجئين. كطفل في فترة الحرب العالميّة الثانية، عاش في ظروف قاسية، برد قارس في الشتاء، حرّ شديد في الصيف، جوع وحرمان، مرض وعمل جسماني صعب. ذكريات طفولته التي انقطعت بقسوة، رافقته طيلة سنوات عديدة.
عند انتهاء الحرب، وصل مع أخيه الكبير وأخته الصغيرة التي ولدت في كازخستان إلى سيليزيا السفلى. مكثوا في السويد في قصر كان مركزًا للوكالة اليهوديّة، إلى أن أخذهم أهلهم سنة 1946 وانتقلوا إلى مخيّم المتشردين "إشفيغي" المجاور
تميّز ميني منذ صغره بمواهبه، فضوله وإبداعه. أحبّ ألعاب وأحاجي المنطق، لعب الشطرنج وألّف تمارين عن الشطرنج. وردَ واحد منهم على الأقلّ في صحيفة "أوندزر هوفنونغ (أملنا)" التي أصدرها معسكر "إشفيغي". عام 1948، انخرط في دورات تعليميّة في المعسكر، وتعلّة لأوّل مرّة اللغة العبريّة، التوراة، الحساب ومواضيع أخرى، وتفوّق في تعليمه.
في نهاية 1948، قدم إلى البلاد مع اهله وأخته. أرسِل أخوه إلى إسرائيل قبل ذلك في إطار "جاحال". محطّتهم الأولى كانت المعبراه في برديش حانا. مكثوا لفترة قصيرة في بيت عمّه في كفار سابا، وانتقلوا في النهاية إلى تل أبيب. استطاع أن يتعلّم لمدّة سنتين ونصف فقط في المدرسة الثانويّة الشاملة أ، وفي نهايتها اجتاز امتحانات البجروت بنجاح. برزت قدراته في العلوم الدقيقة تحديدًا.
بعد خدمته العسكريّة في لواء جولاني، درس الرياضيّات في الجامعة العبريّة في القدس وتابع دراسة الدكتوراه في الولايات المتّحدة، وأنهى دراسته سنة 1962. في السنوات 1965-1962، انخرط في تخصّص الرياضيّات الشهير في جامعة هارفارد، ثمّ قُبِل كعضو في الهيئة التدريسيّة في جامعة كلارك. تقدّمه الأكاديمي كان سريعًا جدًا، وحظي بتقييم كبير وحقّق إنجازات رائعة في الولايات المتّحدة، لكنّه كان مدركًا لشوقه للعودة إلى موطنه إسرائيل.
في مطلع السبعينات، عاد إلى إسرائيل وكان من مؤسّسي ومطوّري تخصّص الرياضيّات في جامعة حيفا. كان عميدًا لكليّة العلوم الاجتماعيّة والرياضيّات في الجامعة. في منتصف السبعينات، ترأس الاتّحاد الإسرائيلي للرياضيّات، وساهم في ترسيخ التخصّص الجديد في حيفا في وعي أخصائيّي الرياضيّات في إسرائيل. على مدار سنوات طويلة، كان ناشطًا في لجان الجامعة ولعب دورًا هامًا في عملها من مختلف الجوانب. أصبح مشهورًا بفضل أبحاثه حول الأسئلة المرتبطة بمكان نقاط الصفر للبولينوم مع معامِلات حقيقيّة ومركّبة. عمل أيضًا في المواضيع المرتبطة بالتربية الرياضيّة وعلوم الحاسوب، واهتمّ في برامج معالجة النصوص الرياضيّة المتقدّمة. نشر مسائل للحلّ وطوّر طريقة لرسم مسائل الشطرنج بشكل محوسب.
كان زلمان شخصًا مثيرًا وواسع الآفاق. كان شخصًا فريدًا من نوعه، يتمتّع بمواهب عددية وحساسًا للغاية: عالِم رياضيّات، ضليعًا في لغات الحاسوب، باحثًا ومعلّمًا؛ عازف أكورديون، خبير شطرنج، فنّان بريدج، لاعب تنيس. أتقن لغات كثيرة: العبريّة، الإنجليزيّة، اليديش، البولنديّة، الروسيّة، الكازاخستانيّة، الفرنسيّة. كان فضوليًا ومتعطّشًا للعلم، وفي فترات معيّنة عمل في مجالات إضافيّة، بعضها ليست أكاديميّة، مثل: علم التنجيم، دراسة الخطّ، الاتصال الشخصي، اللغة العربيّة المحكيّة. كتبَ في شبابه الأغاني، وكان شغوفًا بالمطالعة. أحبّ الرحلات وتقرّب من الطبيعة عبر عدسة الكاميرا.
كان شخصًا نادرًا، أصلانيًا، سريع البديهة، سخيًا ولديه حسّ فكاهي رائع، طفوليًا وساذجًا، محِبًا، مستقيمًا ويهمّه جوهر الأمور.
نجح ميني في تحقيق حلمة ببناء بيتًا له في البلاد. برغم أنّه حافظ على خصوصيّته، ولم يكن يحبّ التباهي، إلّا أنّنا نشعر إلى حدّ كبير كم كان فخورًا بعائلته، بزوجته وابنيه.
كانت الموسيقى جزءًا مهمًا من حياته، برغم أنّه كان يعرّف نفسه على أنّه هاوٍ وبسبب الحرب لم يحظَ بدراسة الموسيقى بشكل منتظم كما يجب وكما كان يحبّ. كشاب صغير، تعلّم العزف على الأكورديون في مخيّم المتشرّدين في "إشفيغي". كان معلّم الموسيقى يأتي إليه مشيًا على الأقدام من القرية المجاورة، ومقابل كلّ درس موسيقى كان يأخذ سيجارة أو قطعة شوكلاطة. في كبره، عزف على الأكورديون مقطوعات تمّ تأليفها بالأساس للعزف على البيانو، الكمان أو من قِبل فرقة موسيقيّة. يحكي زملاؤه من الجامعة العبريّة أنّه في بعض الحفلات ولقاءات الطلبة، كان يعزف على الاكورديون لإسعاد الجميع. في هذه الفترة، كان يحبّ زيارة صالة "ي.م.ك.ا" للاستماع إلى العروض الموسيقيّة. أحبّ الاستماع إلى الموسيقى الكلاسيكيّة الخفيفة وعروض الفرق الموسيقيّة المختلفة.